وقتی داشتم همه‌ی پستای وبلاگ که بعد از مهاجرت به بیان به‌هم ریخته بودن رو ویرایش می‌کردم، حس کردم از قبل یه جایی، واقعا نوشته‌هام ارزش خوندن نداشتن. تک و توک بینشون چیزای خوب پیدا می‌شد، اما اکثرشون یه سری شر و ور بودن. چیزایی که اگه الان خودم تو وبلاگی ببینم، بدون تردید اون ضربدره رو می‌زنم و میام بیرون. نمی‌گم الان خیلی خفن و عالی و حرفه‌ای می‌نویسم، اما حس می‌کنم خیلی پیشرفت کردم.

آره، از قبل یه جایی، کجا؟ از همون جایی که تصمیم گرفتم کامنتای وبلاگم رو ببندم.
شاید باید بازم همین کارو کنم... آره، اینم آخرین پست قبل از بستن دوباره کامنتا، حداقل برای یه مدت کوتاه، تا دوباره خودمو پیدا کنم، شاید.
 
+بذار اینم بگم بعد برم، دو تا آهنگ هست که این روزا می‌تونم باهاشون بمیرم:) 

 

Mad world👆🏻

 


Only you👆🏻